عايزة الصراحة

انا مصرية وعمرى 25سنة متزوجة وحامل فى الشهر التاسع لكن عندى مشاكل كتير وكان نفسى تشاركونى


انا والدتى متوفية من سنة 97 وطبعا لكم ان تتخيلوا شعورى لما تزوجت وهو مش معايا ولما حملت ولما كمان قربت اولد وهى مش جنبى شعور مميت جدا اتمنى انه لايكون لدى اى واحده منكم ان شاء الله

حاسةانى لوحدى جدا كان نفسى اوى تبقى معايا والمشكلة ان زوجى مش حاسس بالموضوع ده وكمان مش مهتم بيا الاهتمام اللى انا محتاجاه ونفسى احكيلكم على حاجه عشان انتوا تحكموا


امبارح حسيت انى تعبانة وكنت مع اخويا فى السيارة بنشم هوا لانى قلت لزوجى انى عايزة اقعد عند بابا واخويا لانى بحس انى فى امان خصوصا ان ماحدش خدمنى فى حملى خالص وزوجى بيتأخر فى عمله فخفت انى اولد وماحدش معايا

وافق زوجى والمهم وانا مع اخويا حسيت بألم واتصلت بزوجى قلتله انى احتمال اولد لنى تعبانة راح مكلم اخويا وقاله لو روحتوا المستشفى كلمونى انا استغربت انه حتى ماجاش وكان عنده اجازة من العمل تانى يوم

والاغرب انه مااتصلش بيا يطمئن عليا غير تانى يوم انا كنت مستغربه موقفه جدا لان الزوجة بتبقى محتاجة زوجها خصوصا فى الوقت ده

انا ماولدتش وكان الم بس وهو تانى يوم ماجاش يطمئن عليا ولا حتى اتصل فى نص اليوم ولما جيت انا الومه قالى انا كنت حاعمل ايه؟ مانتى اخوكى معاكى

حسيت ان الدنيا وحشة اوى لانى كان اخر امل ليا فى الدنيا انى اتجوز واحد يحبنى ويعوضنى عن حنان انا فقدته فى اهم لحظات حياتى والمشكلة الاكبر انه مش بيحب انى اقوله انه غلطان


وعلى فكرة انا والدى كان مسافر فى الوقت ده وقرايبى مش معايا فى نفس البلد


ايه رأيكم بصراحة